lunes, 25 de noviembre de 2019

Nunca mascotas, Paula Carballeira

O alumnado do IES As Lagoas , de Ourense fixo un libro ilustrado con algúns dos poemas que estamos a ler, que vos parecen?


George, Alex Gino

Le a seguinte definición, que aparece no Diccionario da RAG, do termo "transxénero":

1. Que ten unha identidade de xénero distinta á que lle foi atribuída ao nacer en función do seu sexo.Foi presentado polo conselleiro de educación o protocolo para o alumnado transxénero. O dereito á non discriminación das persoas 
transxénero. -ANTÓNIMO cisxénero                     -CONFRÓNTESE transexual


Neste enlace podemos ampliar a información sobre os nenos transxénero.

      
Un caso real                    Otros casos reales



No libro menciónase a obra de E. B. White, La telaraña de Carlota, que seguro que coñeces, polo menos na súa versión cinematográfica:

                                         


Na páxina 39, Kelly coméntalle a George que os personaxes femininos das obras de Shakespeare eran interpretados por homes, sabías algo  disto? Podes ampliar a túa información neste enlace.

domingo, 24 de noviembre de 2019

Invisible, Eloy Moreno

Trotamundos, como ides coa lectura?  Estades xa enganchados?

O propio autor, Eloy Moreno, preséntanos a obra:






O título fainos pensar, e moito, porque seguro que todos desexamos algunha ver ser invisibles... 

 Na páxina 84 aparece a seguinte reflexión do protagonista sobre a súa invisibilidade:

" A veces, cuando más ganas tenía de ser invisible era cuando más gente me veía, y en cambio, cuando quería que todos me vieran era cuando a mi cuerpo le daba por desaparecer."

E a ti, pasouche algunha vez algo parecido?

Nesta obra aparecen superpoderes, dragóns, monstros e, incluso, elefantes e ourizos que non son máis que o reflexo das emocións dos personaxes, intentemos darlle un significado.

En Invisible refléxase unha realidade que, por desgraza, é máis habitual do que nos gustaría. Algo similar é o que lle ocorre a Mariana na seguinte curtametraxe:



Fíxate na reacción de Mariana, parécese ao que fai o protagonista do libro, cando vive unha situación similar?


Agora, analicemos os seguintes fragmentos das páxinas 131 e 137, respectivamente:

_¿Pero por qué dejas que te lo quite?_me preguntaba Kiri, me preguntaba otra amiga suya, me preguntaban algunos de mis compañeros.
"¿Y por qué no me ayudáis?", pensaba yo.
_Mejor no hacer nada, igual así se le pasa _decía Zaro, que intentaba no meterse demasiado.


Lo que más le gustaba a MM era hacerme daño delante de la gente, para que todos se rieran de mí, para sentirse importante, con poder.

Como reaccionan os que presencian o abuso? Como reaccionaríades vos?



A cabeza de medusa, Marilar Aleixandre


Trotamundos, como ides coa lectura?  Estades xa enganchados?

Fixástesvos no título da obra? Coñecedes o mito de Medusa? Aquí tedes un vídeo que nos achega a el de forma clara e sinxela.

O mito de Medusa (en grego antigo Μέδουσα, 'gardiá', 'protectora') conta a historia de Medusa, un monstro con cabelo de serpes que podía convertir en pedra a aqueles que a miraban fixamente aos ollos e que foi decapitada por Perseo mentres durmía.🐍🐍




Este ser mitolóxico é tamén a protagonista da seguinte canción, que nos pon a pel de galiña:


jueves, 31 de octubre de 2019

Primeira xuntanza 2º ciclo

Chegou o día e, por fin, soubemos que lecturas nos acompañarán este trimestre:




Unha festa de disfraces acaba de madrugada nun camiño afastado onde Sofía e Lupe son violadas. Durante os días que seguen descubrirán que, como a Medusa, moitos non se atreven a miralas en fite. Son elas quen deben avergoñarse? Iso non ocorrería se non levasen minisaia? É mellor non denunciar, non procurar complicacións? Inspirada no mito de Medusa, castigada despois de ser violada a levar serpes por cabeleira. Dende a mesma noite da agresión vai comezar para as dúas mozas o pedregoso camiño da busca da xustiza. Debateranse entre sucumbir e cargar coa lousa que algúns queren pousar sobre elas ou aferrarse a aqueles que as alentan a seguir na procura da propia dignidade e do dereito a superar o sucedido. Narrada en terceira persoa, A Cabeza de Medusa, a novela de Marilar Aleixandre, gañadora do Premio Fundación Caixa Galicia de literatura xuvenil 2008, conxuga a descrición, a narración e o diálogo, así como o xénero xornalístico, para conseguir, en palabras do xurado, " unha prosa áxil e dinámica que avanza con maxistral fluidez dende o comezo en que se coñece o acontecemento que desata a trama, ata a última páxina en que se resolve " . A amplificación social da violación e tamén a procura dos amor(ot)es ventureiros, o papel do amor e a amizade na resistencia ao medo e á vergoña son temas abordados nesta magnífica novela con valentía, claridade e tenrura. 
¿Quién no ha deseado alguna vez ser invisible? ¿Quién no ha deseado alguna vez dejar de serlo?El problema es que nunca he llegado a controlar bien ese poder: a veces, cuando más ganas tenía de ser invisible, era cuando más gente me veía, y en cambio, cuando deseaba que todos me vieran, era cuando a mi cuerpo le daba por desaparecer.
Deixámosvos algúns fragmentos das obras para ir abrindo boca :




                                                    



E como non, aquí tedes as fotos desta primeira xuntanza:




📖💖💖
BOA LECTURA!!!

miércoles, 30 de octubre de 2019

Primeira xuntanza 1º ciclo

Chegou o día e, por fin, soubemos que lecturas nos acompañarán este trimestre:




Cuando la gente ve a George, cree que es un chico. Pero ella sabe que no es verdad. George sabe que es una niña. Un dia, su profesora anuncia que la clase representará una obra de teatro. George desea con todas sus fuerzas el papel de la prorotagonista, Carlota. Pero su profesora le dice que no puede hacer la prueba por el simple hecho de ser un chico. Con la ayuda de su mejor amiga Kelly, George trazará un plan, no sólo para poder llegar a ser Carlota en la obra de teatro, sino también para que todo el mundo sepa quién es ella en realidad.








Animais, nunca mascotas. Seres de seu, nunca mascotas. Vida, non cousas. Animais que son máis persoas que as persoas, que poden ser moi animais. E unha ollada, a da poeta Paula Carballeira, que quere contar, dende a beleza, dende a reflexión, á mocidade, que pensa ela sobre esta vida animal da que temén formamos parte.
 Poesía para a xente máis moza. Que ten a ollada aínda limpa que, dende logo que si, teñen moitos seres da natureza. Ás veces máis ca nós.




Deixámosvos a opinión doutros lectores para ir abrindo boca:








E como non, aquí tedes as fotos desta primeira xuntanza:






BOA LECTURA!!!
📖💖💖

lunes, 21 de octubre de 2019

Comeza a conta atrás "tic, tac"

En breve terá lugar a nosa primeira xuntanza deste  novo curso... Xa estamos a quentar motores...


Este ano temos que agradecervos a vosa implicación á hora de escoller as lecturas que faremos. Grazas, Trotamundos!!