Despois de ler cada un dos libros, chegou o momento de compartir impresións e que mellor que facelo ao redor dun pequeno petisco:
Saímos desa reunión co bandullo cheo e sabendo algunhas cousiñas máis:
- Un dos grupos aproximouse ao autismo e á importancia dos debuxos para a comunicación coas persoas autistas. Tamén soubo que a historia de María mais eu é real, o que sorpendeu a máis de un. Incluso houbo unha reflexión sobre os prexuicios que o home fai de realidades que non coñece.
- O outro descubríu a existencia de minas antipersoa e as súas consecuencias; e como a través dunha fotografía se pode descubrir un mundo moi diferente ao que estamos acostumados.
Para todos foi un momento de expresar con liberdade opinións sobre esas realidades tan diversas e descubrir outras miradas a través dos ollos dos nosos compañeiros. Practicamente todos nos puxemos nas pel deses protagonistas: comunicámonos con María e buscamos unhas pernas para Amaidú.
